ΡΟΥΜΑΝΙΑ - ΠΑΛΙΟ

Ο Καθεδρικός Ναός Σωτηρίας του Ρουμανικού Λαού, γνωστός και ως Εθνικός Καθεδρικός Ναός, ένας ορθόδοξος καθεδρικός ναός υπό κατασκευή στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, για να χρησιμεύσει ως πατριαρχικός καθεδρικός ναός της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, έχει ένα γιγάντιο ορθόδοξο τέμπλο (23,8 μέτρα μήκος και 17,1 μέτρα ύψος και έκτασης 407 τετραγωνικών μέτρων), που σημειώνει το νέο παγκόσμιο ρεκόρ για το Μεγαλύτερο Ορθόδοξο Εικονοστάσι, σύμφωνα με την Ακαδημία Παγκοσμίου Ρεκόρ.

Ο Ρουμανικός Ορθόδοξος Πατριαρχικός Καθεδρικός Ναός (επίσης γνωστός ως Μητροπολιτική Εκκλησία) είναι ένα λειτουργικό θρησκευτικό και αστικό ορόσημο, στο Dealul Mitropoliei, στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Ξεκίνησε να χτίζεται το 1655 και ολοκληρώθηκε το 1659 επί Κωνσταντίν ΙΙ Σερμπάν. Παρόλο που ονομάστηκε Καθεδρικός Ναός το 1925 οι διαστάσεις του είναι σεμνές αφού εδώ στεγαζόταν μοναστήρι, ενώ οι πρωτότυπες αγιογραφίες και γλυπτά καταστράφηκαν, με τις μοναδικές αγιογραφίες που διασώθηκαν να είναι αυτές των πολιούχων αγίων. Στον καθεδρικό ναό που ακολουθεί κανονικά το λειτουργικό υπάρχει και θρησκευτική χορωδία, ιδίως για τη θεία λειτουργία και τις μεγάλες εορτές, ενώ στο εσωτερικό του βρίσκονται και οι τάφοι Ρουμάνων επισκόπων και ιεραρχών. Η Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία στον καθεδρικό ναό είναι γνωστή για τη χορωδία a cappella, μια κοινή πρακτική που μοιράζονται όλες οι ορθόδοξες εκκλησίες, τόσο στις προσευχές όσο και στις λειτουργικές τελετές. Βρίσκεται κοντά στο Παλάτι της Βουλής των Αντιπροσώπων του Πατριαρχείου της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεδομένου ότι είναι ένας καθεδρικός ναός που λειτουργεί, είναι ο τόπος πολλών θρησκευτικών εορτών και εορτών που λαμβάνουν χώρα για όσους ακολουθούν την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη στο Βουκουρέστι, συμπεριλαμβανομένου ενός προσκυνήματος την Κυριακή των Βαΐων. Ο Ρουμανικός Ορθόδοξος Πατριαρχικός Καθεδρικός Ναός είναι χαρακτηρισμένο Ιστορικό μνημείο—Μνημείο Ιστορικό της Ρουμανίας.

Biserica Bucur Ciobanul

Ο ναός Bucur Ciobanul, 18 Ιανουαρίου κάθε έτους τιμά τους προστάτες του, τους Ιεράρχες Αγίους Αθανάσιο και Κύριλλο Αλεξανδρείας.

Η εκκλησία Bucur Ciobanul, ένας από τους παλαιότερους λατρευτικούς χώρους του Βουκουρεστίου, αφιερωμένη στους Αγίους Αθανάσιο και Κύριλλο Αλεξανδρείας, είναι μια ορθόδοξη εκκλησία, ίσως ακόμη και η παλαιότερη εκκλησία της πρωτεύουσας. Δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνία ίδρυσης της εκκλησίας, ωστόσο, για λίγο, το ταπεινό εκκλησάκι χρησιμοποιήθηκε ως παρεκκλήσι από το μοναστήρι Radu Voda. Σήμερα ο ναός, σπουδαίο ιστορικό μνημείο, αποτελεί ενοριακό ναό.

Η εκκλησία Bucur, χτισμένη με συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό στυλ του 18ου αιώνα, πιστεύεται ότι χτίστηκε αρχικά από τον βοσκό Bucur, από τον οποίο θα πήρε το όνομα και η πόλη. Το σημερινό όνομα της εκκλησίας εμφανίζεται για πρώτη φορά γραμμένο σε έναν παλιό χάρτη της πόλης του Βουκουρεστίου, που χρονολογείται το 1844.

Σύμφωνα με αρκετούς περιηγητές και ιστορικούς, Ρουμάνους και ξένους, το εκκλησάκι που ονομάζεται "Bucur's" χτίστηκε από τον ιδρυτή της πρωτεύουσας. Σύμφωνα με άλλους, ο ναός χτίστηκε για πρώτη φορά κάπου τον 17ο αιώνα και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα. Όσοι υποστηρίζουν το χτίσιμο της εκκλησίας στα τέλη του 17ου αιώνα, πιστεύουν ότι χτίστηκε ειδικά για να χρησιμεύσει ως παρεκκλήσι για τους μοναχούς της Μονής Radu Voda. Κυκλοφορεί επίσης η υπόθεση της ίδρυσής του από τον ηγεμόνα Mircea cel Batran, το έτος 1416.

Σε ένα χειρόγραφο του έτους 1761, ο καθολικός ιεραπόστολος Blasius Kleiner αναφέρει: «Λέγεται ότι αυτή η πόλη πήρε το όνομά της από κάποιον βοσκό ή, όπως λένε άλλοι, έναν διάσημο παράνομο, που ονομαζόταν Bucur. Έβοσκε τα πρόβατά του εκεί. κάμπο στην άκρη του ποταμού Νταμπόβιτα και ίσως εκεί έφτιαξε τους παρανόμους του αργότερα, έχτισε μια εκκλησία και άρχισε να χτίζει μερικά σπίτια για τον εαυτό του και για άλλους».

«Αν ο μύθος τοποθετεί την κατοικία του στο λόφο από το Radu-Voda, αποκαλώντας τον "Biserica lui Bucur", το νεκροταφείο των μοναχών του μοναστηριού του Alexandru Voda Mircea και του εγγονού του, Radu, αυτό σημαίνει τη λαϊκή ασφάλεια, που διατηρείται από ζωντανός λόγος, από γενιά σε γενιά, γιατί εκεί είναι το λίκνο της πόλης» (Nicolae Iorga). «Ευτυχισμένος ο βοσκός - είπαν κάποιοι με συγκίνηση - που βόσκει τα πρόβατά του, στους δασώδεις λόφους της Νταμποβίτας, έχτισε ένα μικρό ξύλινο εκκλησάκι εδώ, στην όχθη της γάρλας, για να είναι γι' αυτόν και τους κληρονόμους του, τόπος προσευχής στον Καλό Θεό» (Ιονέσκου Γκιόν).

Μια επιγραφή, της οποίας η αυθεντικότητα έχει αμφισβητηθεί συχνά, μας λέει επίσης για την ίδρυση μιας μικρής ξύλινης εκκλησίας από τον βοσκό Bucur στη θέση της σημερινής εκκλησίας, επειδή, σύμφωνα με το πρόσωπο που την αντέγραψε, τον ιερέα Grigorie Musceleanu, ήταν κρυμμένη. από Έλληνα ηγούμενο στα θεμέλια της εκκλησίας της Μονής Radu Voda. Αυτή η επιγραφή (pisanie) έχει ως εξής: «Io, Mircea I Basarab, Άρχοντας της Ρουμανικής Χώρας, Δούκας των Fagaras και κατακτητής της γης Dobrogea πέρα ​​από τον Δούναβη, το έτος 6924 (1416) έχτισα την εκκλησία των τειχών. του ξύλινου του Μπουκούρ, μέσα στο δάσος, στο τύμβο κοντά στην Νταμποβίτα, αφιερωμένο στον Άγιο Αθανάσιο και τον Κύριλλο, όπου βάλαμε τα οστά των πεσόντων στο στρατόπεδο που είχαμε με τους Τούρκους, στο Γκιούργκιου, 12 Ιουλίου».

Στο έργο «Ιστορία της ίδρυσης της πόλης του Βουκουρεστίου», που έγραψε το 1891, ο Dimitrie Papazoglu, καταγράφονται αρκετά παλιά κείμενα που επιβεβαιώνουν την εκδοχή της ανέγερσης της εκκλησίας από τον «Bucur Shepherd». Ωστόσο, ο συγγραφέας πιστεύει ότι η εκκλησία χτίστηκε το 1568, από τον Alexandru Voda, που ονομάζεται επίσης "Ciobanu", ο γιος του Mircea Voda, στη θέση του νεκροταφείου της Μονής Radu Voda.

Καταστράφηκε, προφανώς από πυρκαγιά, τον 17ο αιώνα, η εκκλησία πιθανότατα ξαναχτίστηκε από τους μοναχούς του μοναστηριού Radu Voda, την εποχή ενός ηγούμενου, Atanasie (1626; 1632-1645), για να γίνει η κρύπτη και το παρεκκλήσι του νεκροταφείο του μοναστηριού, και στη συνέχεια, ερειπωμένο, έκλεισε από τις αρχές του 19ου αιώνα έως τις 24 Ιουνίου 1938.

Στην αρχαιότητα, η εκκλησία Bucur βρισκόταν στον ίδιο λόφο με το μοναστήρι Radu Voda. Τότε όμως, γύρω στα μέσα του 18ου αιώνα, ο λόφος κόπηκε στα δύο, με τους δύο χώρους προσευχής να χωρίζονται από έναν δρόμο.

Η σημερινή πρόσοψη ζωγραφίστηκε το 1705, ημερομηνία που σημειώθηκε στην εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (8 Φεβρουαρίου 1705), μαζί με την υπογραφή του ζωγράφου. Μεταξύ 1909-1910, η βεράντα, το κωδωνοστάσιο και ο θόλος αποκαταστάθηκαν. Ήταν επίσης τότε που η εκκλησία διακοσμήθηκε προσθέτοντας λαξευτά πέτρινα κουφώματα στην πόρτα και τα παράθυρα και επίσης τη λαξευμένη δρύινα πόρτα στην είσοδο. Μεταξύ 1931-1938 έγιναν νέες επισκευές.

Με την υποστήριξη των μελών της «Αδελφότητας Πατριάρχου Μοιρών» επαναλειτούργησε και επανήλθε στη προσκύνηση, ενώ η λειτουργία του επανακαθαγιασμού τελείται από τον Παναγιώτατο Βενιαμίν Ποτσιτάν Πλοϊστεάνου στον εορτασμό της Γέννησης του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου το 1938. Σήμερα , ο ναός εξυπηρετεί την ενορία της περιοχής, πραγματοποιώντας πλούσια πνευματική δραστηριότητα .

Η εκκλησία Bucur Ciobanul στην πρωτεύουσα ανακαινίστηκε την Κυριακή 24 Ιουνίου 2018.

 Γεννήθηκε στην Σηλυβρία Ανατολικής Θράκης, χειροτονήθηκε ιερέας στην Αλεξάνδρεια, διετέλεσε διευθυντής της Ριζαρίου Εκκλησιαστικής Σχολής για 14 χρόνια. Ο Άγιος Νεκτάριος τα τελευταία χρόνια του βίου του κατέλησε στην Αίγινα, ανοικοδόμησε την Μονή Ζωοδόχου πηγής και την μετονόμασε σε Μονή Αγίας Τριάδας. Νοσηλεύτηκε στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και άφησε την τελευταία του νικημένος από τον καρκίνο. Τα ιερά του λείψανα είναι μέχρι και σήμερα θαυματουργά.